Eric Schoones | tekstschrijver/publicist

Alle dagen duurzaam | Van dromen en daden

Hieronder het voorwoord van Marjan Minnesma, directeur Urgenda en mijn eigen nawoord.


Dit is (g)een droomboek

Dromen, visies. Je kunt niet zonder. Hoe willen we over pakweg veertig jaar wonen? Waar halen we onze energie vandaan? Wat eten we en hoe verplaatsen we ons? En hoe ziet onze economie eruit? Bij Urgenda hebben we een nieuwe schone, circulaire economie als agenda. Daarvoor zal business as usual op de schop moeten. De volledig duurzame samenleving is voor ons het wenkend perspectief om nu diverse acties uit te rollen, maar ook voor die duizenden mensen om ons heen die nu al actief zijn op terreinen als elektrisch vervoer, voedsel, kleding, natuur en biodiversiteit, energieleverende bouw of duurzame energie.

Dit boek portretteert een groot aantal doeners en hun initiatieven: de mensen die droomgedreven een ‘daad’ wilden stellen. Of die gewoon ‘dan ten minste ergens wilden beginnen’ en gaandeweg door hun eigen succes zijn gegrepen. De ‘aan-mij-zal-het-niet-liggen’-mensen die tegen de stroom in wilden roeien, maar die nu merken dat ze als optelsom zelf een nieuwe stroom beginnen te vormen. Zoals ook dit doenersboek initiatieven bundelt tot een groter verhaal dat je misschien wel doet durven dromen. In deze metafoor vormen de huidige crises die de weeffouten in ons systeem zo genadeloos blootleggen, het spreekwoordelijke gespreide bedje. Nooit was duidelijker dat we er niet komen met meer van hetzelfde, met pappen en nathouden. En dat is maar goed ook want vooral de komende tien jaar zullen we tempo moeten maken om de problemen die op ons afkomen nog met enig effect te kunnen aanpakken.

Lees in dit boek in welk gedreven, moedig, optimistisch, vindingrijk, en doortastend gezelschap je je bevindt als je voor ‘groen’ kiest. En leg het zo af en toe onder je kussen, om te dromen. Want van dromen komen ook vaak daden!

Marjan Minnesma, directeur Urgenda



Van dromen en daden

Terwijl ik aan dit boek werkte, had ik ook een interview met de pianist Alexander Gavrylyuk. Hij vertelde me over zijn droom: ‘Ik probeer als ik speel mijn ego achter me te laten en mijn ware identiteit te ontdekken. Als het lukt kom je in een zone, in een gebied, waarin de muziek zichzelf openbaart als een reflectie van universele waarheid en liefde. De lucht lijkt dan gevuld met een speciale energie, het is iets magisch.’

En terwijl hij daarover sprak – wetend dat het onmogelijk is die ervaringen verder te verklaren in woorden – straalden zijn ogen: ‘Ik ben daar gepassioneerd over. Muziek kan een zeer belangrijke rol spelen in een maatschappij waarin zoveel onecht is. Muziek leert ons veel over het leven en alleen muziek is in staat om mensen, hoe verschillend ze ook mogen zijn, op die manier te verenigen.’

De pianist sprak van een ‘magische verbondenheid‘ en dat deed me denken aan wat een marketingmedewerker van een van de bedrijven in dit boek mij had verteld. Hij zei in wezen hetzelfde als de pianist: ‘Het gaat om liefde. Technologie drijft mensen uit elkaar. De kerk en andere ideologieën hebben afgedaan, leegte is ervoor in de plaats gekomen. We kopen ons een identiteit, een hypotheek van een half miljoen, een hippe bakfiets om gezellig met de kinderen bezig te zijn. Consumentisme is de nieuwe religie, de verbinding tussen de mens en zijn omgeving is doorgesneden.’ Duurzaamheid gaat over inzicht en een besef van context. De market-ingman legde de vinger op de zere plek: ‘Je hebt mensen die van mensen houden en je hebt mensen die van dingen houden.’

‘Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren,’ dichtte Willem Elsschot. De pianist ontmoet wellicht andere praktische bezwaren dan de marketingman en mogelijk wijst de materie waarmee hij werkt meer direct de weg naar een dieper inzicht. Hoe dan ook, de mensen in dit boek hebben dat inzicht in ieder geval veroverd en zijn doende praktische bezwaren te overwinnen. Dan wordt ‘alle dagen duurzaam’ meer vanzelfsprekend.

Eric Schoones